Imponujący blog o Usługach tartacznych 3689

Wybór konstrukcji więźby dachowej zależy między niezależnymi od przeznaczenia budynku, kształtów oraz rozpiętości dachu oraz warunków klimatycznych takich jak wpływ wiatru, ilość opadów a czas trwania śniegu.

W zakładach jednorodzinnych również pewnych wielorodzinnych niezwykle poszukiwanym rodzajem konstrukcji dachu jest drewniana więźba dachowa. Przeprowadza się ją zwykle z tematów drewnianych (bali, belek, krawędziaków, łat i desek), które nawija się lub robi bezpośrednio na platformie. Do sieci kieruje się najczęściej drewno sosnowe, ewentualnie świerkowe, natomiast małe elementy (wkładki, kołki itp.) przygotowywane są z gatunków twardych: dębu, akacji lub nowych o odpowiednich właściwościach. Drewno powinno stanowić właśnie wysuszone (maksymalnie że mieć 20% wilgotności), a także uchronione przed działaniem czynników biologicznych oraz ognia. Elementy z drzewa litego mają długości do 7 m. Jeśli potrzebne są dłuższe, to stosuje się drewno klejone. Tradycyjne więźby opiera się oraz elementami stalowymi, które wykorzystuje przy dużych skalach oraz w miejscach, w jakich przekroje drewniane nie są efektywne (są zbyt długie).

Więźba dachowa – wytrzymałość

Standardowo zakłada się takie więźby, na których można umieścić dowolne pokrycie, począwszy od blachodachówek, skończywszy na dachówkach cementowych oraz ceramicznych. Podstawowym błędem jest prawo, że tzw. lekkie pokrycia jak blacha, papa czy gonty potrzebują dużo mniejszej i spokojniejszej więźby. Nie jest więc regułą. Rodzaj pokrycia tylko w krótkim stopniu działa na budowę więźby. O wyborze więźby dachowej, decyduje suma obciążeń własnych dachu, jego polepszenia również zmęczenia i zewnętrzne warunki atmosferyczne. Więźba dachowa musi poznać bardzo bogate porywy wiatru i ciężar zalegającego śniegu, o cen 100-150 kg na metr kwadratowy, i dla okolic górskich nawet powyżej 200 kg. Proces projektowania, dobór odpowiedniej form oraz przekrojów podejmuje się po dokładnych obliczeniach statyczno-wytrzymałościowych, a istotnymi parametrami używanymi do obliczeń są: kąt nachylenia dachu, odległość między ścianami, rodzaj stosowanego pokrycia dachowego, możliwości podparcia konstrukcji, strefy wiatrowe dotyczące lokalizacji budynku.

Więźba dachowa: krokwiowa

To najoczywistsza forma stosowana, gdy rozpiętość ścian zewnętrznych domu nie przekracza 7 m, a nachylenie połaci dachowej 40-60°. Podstawowym elementem popularnym jest para krokwi powiązanych ze sobą w kalenicy, rozstawionych w odstępach 70-100 cm. Ich dolne efekty mogą być łączone do poziomej belki ściągowej, będącej jednocześnie konstrukcją nośną stropu lub do murłat, ułożonych na stropie bądź na wierzchu ścian kolankowych. Przy takim rozwiązaniu zarówno mocowanie krokwi do murłat, jak oraz murłat do konstrukcji budynku musi być szczególnie mocno wykonane, ponieważ od tego chce stabilność również bezpieczeństwo dachu. Dopuszczalna długość pojedynczej krokwi to 6 m. Wartości tego rozwiązania to umiejętność oraz siłę działania oraz mały koszt. Choroby to małe zastosowanie, częste występowanie krzywizny powierzchni, ze powodu na długie okresy (z braku podparcia) krokwi i działanie sił rozpychających (na zewnątrz) mury.

Więźba dachowa: krokwiowo-belkowa

W aktualnym modelu więźby para krokwi oraz belka pozioma drewnianego stropu tworzą łącznie trójelementowy wiązar, oparty na zewnętrznych ścianach budynku. Belki piszące ten etapy strop drewniany, potrafią stanowić oparte bezpośrednio na murze czy na murłacie. Więźba dachowa o takiej budowy jest kierowana, gdy rozpiętość ścian zewnętrznych budynku nie przekracza 6-7 m. Istotnym elementem popularnym jest para krokwi zintegrowanych ze sobą w kalenicy, rozstawionych w odstępach 80-120 cm. Dopuszczalna długość pojedynczej krokwi – 7 m.

Więźba dachowa: jętkowa

Więźby jętkowe są skłonne do uprawiania, ekonomiczne również posiadają mniej ograniczeń niż wiązary krokwiowe. Z bieżącego pozwane są bardzo łatwo stosowane przy budowie domów. Przeprowadzane są przy rozpiętościach ścian od 5 do 12 m a https://drewzim.pl/czym-jest-wiezba-dachowa/ przy kącie nachylenia połaci 25-67o (polecane jest minimum 35o). Więźba jętkowa jest zmianą wiązaru krokwiowego, do jakiego został dodany poziomy element – jętka. Umieszczana jest głównie w części długości krokwi (lub nieco dużo) – łączy je dodatkowo usztywnia. Podejmuje się, że dolna część krokwi (od murłaty do jętki) nie powinna stanowić szczuplejsza niż 4,5 m, a górna (między jętką a kalenicą – niż 2,7 m. W relacje od rozpiętości dachu kojarzy się inne rodzaju więźby jętkowej. Klasyczna więźba jętkowa zazwyczaj jest realizowana, gdy długość jętki wynosi maksymalnie 3,5 m. Gdy tworzona jest w rodzie z poddaszem użytkowym dolna krawędź jętki musi szukać się 2-2,4 m poziomem podłogi. W wypadku dachów o małym kącie nachylenia, by zapewnić odpowiednią wysokość wnętrza, niezbędne jest wymurowanie ścianek kolankowych, wzmocnionych konstrukcją żelbetową (wieniec, słupki). Jętki poziome bardzo często są potem stosowane jako element konstrukcji sufitu poddasza użytkowego. Zalecany rozstaw krokwi przy tym wyjaśnieniu to 70-100 cm. Przy rozpiętości dachu 9-12 m rzuca się też więźbę płatwiowo-jętkową, która montuje się z par krokwi rozpartych jętkami, opartymi na drugiej jednej bądź dwóch ścianach stolcowych. Ściany te – potrzebne ze powodu na dalekie jętki, co usztywnia całą konstrukcję dachu – ustawione są na podstawie również połączone od góry płatwią pośrednią. Gdy rozpiętość dachu wynosi 7,5-10 m stawia się jedną płatwię, gdy 9-12 m dwie. Ukośne elementy tzw. miecze mają za zadanie usztywnić konstrukcję ściany stolcowej oraz są dodatkowym podparciem płatwi.

Więźba dachowa: płatwiowo-kleszczowa

Przydatna jest to, gdy rozpiętość ścian wynosi ponad 11 m. Podporami krokwi są nie tylko murłaty, ale same płatwie pośrednie, podpierające krokwie nieco bardzo w połowie rozpiętości. Płatwie podparte są słupkami, występującymi na tzw. płatwiach (podeszwach) stropowych lub wręcz na stropie. Więźba dachowa usztywniana jest poziomymi kleszczami – podwójnymi belkami wiążącymi końce słupów, z wspartymi na nich krokwiami. Kleszcze zakłada się co trzecią lub co czwartą parę krokwi. Taka konstrukcja dachu równomiernie przenosi nacisk na wszystek dom również ze względu na moc sztywnych podparć zapewnia najrówniejszą połać dachową. Decyzją jest częściowe ograniczenie swobodnego dysponowania przestrzenią użytkową poddasza. Więźba płatwiowo-kleszowa więc dużo ogólne rozwiązanie, bo ważna ją zaczynać zarówno dachach płaskich, kiedy i stromych (6-70o), przy rozpiętościach do 16 m.